نگاه یک بلاگر مذهبی به گذشت «آمنه» از قصاص

بالاخره ماجراي قصاص مجرم اسيد پاشي به آمنه بهرامي تمام شد. آمنه بزرگوارانه بخشيد. مي توانست در ازاي چشمِ رفته و زيبايي برگشت ناپذيرش، نابينايي مجرم را بخواهد. اين حقش بود. آمنه با آگاهي تمام بخشيد. خواست ثابت کند که اسيد پاشي لايق قصاص است و اين حکم هم اجرا شدني. حالا او بخشيده و از اين بخشش آرامش دنيا و خير آخرتش را خريده، شايد بقيه نبخشند!

بگذار هرکس هواي شوم دارد کمي دلش بلرزد که هر جرمي را جزايي است. آمنه يک دختر زيبا بود. حتما آرزوها داشته. نه قصاص برايش زيبايي مي شد نه بخشش. اما او امروز به خيلي ها درس بزرگي داد.

اسلام مي گويد يک سيلي هم که به ناحق خوردي جوابش را بده. بگذار ناحق به اهلش برگردد. «جان در برابر جان و چشم در برابر چشم و بيني در برابر بيني و گوش در برابر گوش و دندان در برابر دندان قصاص مي شود. و جراحت ها نيز قصاص دارند.»*

آمنه حقش را خوب فهميد. خوب تا آخر ايستاد. لازم نيست آدم شعار حقوق بشر را در بوق و کرنا بکند تا بگويند طرف دنبال حقش است. چه بسا اينقدر عنوان حقوق بشر چشم و دلت را کور کرده باشد که نفهمي قصاص چشم در برابر چشم بي رحمانه و اهانت به شأن انساني نيست. چرا مچ مجرم را نمي گيريد که تو با چه دل و رحمي اين ظلم را در حق دخترک روا داشتي؟ با تو هستم نويسنده ي اين مقاله. مسئول اين سايت. يعني حقوق بشر تا آنجا پيش رفته که جرم به اين فجيعي را هم فعل عادي بشر مي داند که اينطور تمام قد از آن دفاع مي کند؟ اين چه حقوق بشري است که دارد به جاي قرباني - آمنه- تصميم مي گيرد؟ پس حق آمنه به عنوان يک بشر براي احقاق حقش چه مي شود؟

مي گويم چطور است براي احترام به شأن تمام انسان هاي کره ي خاکي بياييم درب همه ي زندان ها را باز کنيم؟ خب خيلي تحقير آميز است کسي را داخل زندان حبس کني و بگويي تو با بقيه فرق داري. اگر شأن انساني شما اقتضاي اسيد پاشي و جرم و جنايت مي کند بله اين قصاص اهانت به همچين شأني بوده.

اين قصه تمام شد. آمنه بخشيد و رستگار شد. روسياهي اش ماند براي مدافعان حقوق بشري که کورکورانه در جبهه ي مجرمان هم رفته اند.

«پس اگر کسي از حق قصاص درگذرد و آن را صدقه به شمار آورد باعث آمرزش گناهان او مي شود و اگر از حق خود نگذرد و خواهان قصاص باشد حاکم بايد طبق مقررات الهي حکم کند؛ و هرکس بر طبق آنچه خدا فرو فرستاده حکم نکند آنانند ستمکاران»

* سوره مبارکه مائده، آيه 45