کد خبر: ۲۹۷۰۶۸
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۰۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۰۸:۳۵
خداوند رحمت کند استاد ما حضرت آیت‌الله آقای میانجی را. هر وقت کسی نزد ایشان غیبت می کرد، هرگز او را مستقیماً از غیبت منع نمی کرد بلکه از فردی که از او غیبت شده دفاع می کرد. می گفتیم: آقا چرا به جای نهی کردن غیبت کننده، از غیبت شده دفاع می کنید؟ ایشان جوابی می فرمودند که ما در ۹۰ سالگی هم به چنین معرفتی دست نمی یابیم. می فرمود: اگر من به ایشان بگویم غیبت نکن یعنی نسبت فسق به او داده ام و نسبت فسق دادن به مؤمن گناه است. شاید این فرد محملی برای غیبت پیداکرده در نتیجه نسبت فسق دادن به او صحیح نیست. الله‌اکبر! ببینید که این بزرگوار حساب کجاها را می کند. به این می گویند طهارت زبان که نتیجه عبودیت است.


آیت الله عاملی
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۱
اردلان
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۲۲ - ۱۳۹۵/۰۵/۰۲
1
1
این دستور قرانی است که غیبت نکنید : (و لا یغتب بعضکم بعضا )
و چنین هشداری به شخص غیبت کننده نه تنها موجب فسق نمی شود بلکه شامل نهی از منکر می شود و واجب است
نام:
ایمیل:
* نظر:
روایت تصویری
نگاه دوم
تازه ها از هر سو
عکس خبری
دانلود و نرم افزار
ادبیات و شعر
موسیقی و فیلم
آگهی استخدام
آرشیو نرخ روز
پربازدید ها